در این مقاله، ما یک برآورد قابلیت اطمینان در یک سیستم استرس مقاومت چند مولفه ای پیشنهاد می دهیم. قابلیت اطمینان چنین سیستمی، وقتی متغیرهای استرس مقاومت متعلق به توزیع گومپرتز با پارامتر اسکالر و پارامترهای شکل متفاوت و هستند، به دست آورده می شود. قابلیت اطمینان سیستم با روش های برآوردگر ماکسیمم درستنمایی و بهترین برآوردگر صدکی در نمونه های گرفته شده از توزیع های استرس و مقاومت برآورد می شوند. همچنین در مراحل تحقیق، یک فاصله اطمینان مجانبی برای قابلیت اطمینان سیستم به دست می آید. برآوردگرهای قابلیت اطمینان به دست آمده از هر دو روش با استفاده از معیارهای میانگین اریبی، میانگین مربعات خطا و طول فاصله اطمینان از طریق شبیه سازی مونت کارلو مقایسه می شوند. در آخر، برای تشریح دو روش از دو مجموعه داده واقعی استفاده شده است. قبل از تحلیل داده ها ابتدا با استفاده از آماره آزمون نیکویی برازش کولموگوروف-اسمیرنوف نشان دادیم که توزیع گومپرتز به این مجموعه داده ها برازش می شود. به طور کلی با توجه به افزایش حجم نمونه، نتایج شبیه سازی نشان می دهد که معیارهای میانگین اریبی، میانگین مربعات خطا و طول فاصله اطمینان در روش ماکسیمم درستنمایی نسبت به روش بهترین برآوردگر صدکی کاهشی است که دال بر کاراتر بودن روش ماکسیمم درستنمایی است. همچنین در این مقاله، نشان دادیم سیستم سه مولفه ای با حداقل دو مولفه فعال بهتر از سیستم دو مولفه ای با حداقل یک مولفه فعال است.

امروزه انواع مختلفی از سیستم های روکش تمام پرسنلی در بین این انواع (Vita Zahnfabrik, Bad Sackingen Germany) In-Ceram  از موقعیت ویژه ای برخوردار است. زیرا دارای زیبایی کافی و استحکام مناسبی می باشد.در این مطالعه، استحکام خمشی (Flexural STRENGTH) ماده In-Ceram Core مورد ارزیابی قرار گرفته است. بدین منظور، ده نمونه میله ای شکل (Bar) با ابعاد 2.5× 6× 30 میلیمتر از ماده Core ساخته و توسط دستگاه اینسترون مدل 1195 به روش چهار نقطه ای، میزان استحکام خمشی اندازه گیری شده است.میانگین بدست آمده، استحکام خمشی 42 ±538 مگا پاسکال را نشان می دهد که این استحکام بیشتر از بقیه سرامیک های دندانپزشکی و قابل قبول برای استفاده کلینیکی است.

زمینه: ترکیب ZOE سالهاست به عنوان Base در موارد مختلف درمانهای دندانپزشکی کاربرد دارد. به نظر می رسد زولیران مشابه تولید خارجی با نام زونالین می باشد و می تواند جایگزین مناسبی برای این ماده باشد. با توجه به قسمت پایین تر این محصول و سهولت دسترسی به آن، نیاز به بررسی علمی در جهت تایید خصوصیات فیزیکی ضروری به نظر می رسد. هدف: در این تحقیق میزان استحکام فشاری (Compressive STRENGTH) سمان زولیران (براساس ‎آزمایش موجود در دستورالعمل شماره ANSI/ADA 30) با سمان زونالین به عنوان ماده استاندارد مقایسه شده است. مواد و روشها: تعداد 5 نمونه به ابعاد 4mmx6mm از هر یک از سمانها تهیه و به مدت 24 ساعت در دمای 37C0 ±1C0ودر اب مقطر نگهداری شدند. سپس نمونه ها بین ضخامت دستگاه Instrun قرار گرفته و نیرو اعمال گردید. پایین ترین نیروی اعمال شده که قادر به شکاندن نمونه بوده ثبت و با استفاده از فرمول k= 4F/pD2 میزان استحکام فشاری نمونه حساب گردید. یافته ها: میانگین استحکام فشاری 5 نمونه سمان زولیران 14.33 Mpa و میانگین استحکام فشاری 5 نمونه سمان زونالین 31.84 Mpa بود. میانگین استحکام فشاری سمان زونالین بالاتر از میانگین مندرج در دستورالعمل شماره ANSI/ADA 30 و به طور معنی داری از میانگین استحکام فشاری سمان زولیران بالاتر بود. میانگین استحکام فشاری سمان زولیران پایین تر از میانگین مندرج در دستورالعمل شماره ANSI/ADA 30 بود. نتیجه گیری: از آنجائی که استحکام فشاری سمان زولیران به طور معنی داری از میانگین استحکام فشاری زونالین کمتر بود، در نتیجه بنظر می رسد مقایسه و بررسی خواص دیگر فیزیکی این دو ماده جهت تایید یا رد قابلیت کلینیکی این ماده اهمیت دارد.